تنهایی و ...............تنهایی : نیلوبلاگ

توی لابی کلینیک .... مراجعین منتظرن تا نوبتشون بشه برای ویزیت شدن.

بحث داغ کرونا ویروس و موج دوم و سوم و..... در جریانه.

طرف با تمسخر میگه : ای بابا کرونا چیه ؟اینا همش بهانه هست که مردم سفر نرن .چرا من ماسک هم نزدم و رعایت نمیکنم مریض نشدم؟

یه خانمی که سرفه های مکررش نشان از استفاده بی اندازه و وسواس گونه از مواد ضدعفونی کننده و شوینده های قویه ، با سنگینی نفسهاش میگه من همه موارد رو رعایت میکنم ،دوس ندارم کسی با بی احتیاطی من بیمار بشه.

خانمی ماسک رو صورتش رو درست میکنه و با الکل دستهاشو ضدعفونی میکنه و میگه : همسایه ما تازگیا همسرش رو بخاطر کرونا از دست داد، قیامتی بود ، خیلی سخته آدم خودش همه چیو رعایت کنه و فقط با اشتباه و بی مسئولیت بودن دیگران مبتلا بشه.

پسربچه ای که ماسک مرد عنکبوتی زده و با دقت به این حرفا گوش میکنه می پرسه ، ببخشید خانم مدرسه ها امسال هم تعطیله؟؟؟

انگار منتظره بشنوه که امسال هم مدارس تعطیله و باز میتونه صبح ها تا لنگ ظهر بخوابه و مجبور نیست صبح زود آماده بشه برای رفتن به مدرسه.

منشی مطب خسته از کار زیادو حقوق کم و حجم بالای بیمار با بی حوصله گی به سوال مراجعین پاسخ میده.

پیرزنی  عصا زنان وارد مطب میشه و همراهی نداره.انگار دلش میخواد کسی پا شه و جاشو به اون بده تا نفسی تازه کنه. هر کسی با نگاه کردن به سقف یا زمین طوری وانمود میکنن انگار متوجه ورود پیرزن خسته نشدن و یا شروع به حرف زدن درمورد پادرد یا کمر درد ، یعنی که من نمیتونم سر پا وایستم شرمنده ام.

در این میون من از رو صندی بلند میشم و دست اون خانم مسن رو میگیرم و روی صندلی خودم مینشونم و چون نگرانم دستم ناقل ویروس باشه دست اون خانم پیر روالکل میزنم و اون خانم با خوشرویی تشکر میکنه.

و .......

این داستان در شهر من ادامه داره و خیلیا تغییر میکنن و عده ای حوصله تغییر و تحول ندارن.

امیدوارم تغییرات درست رفتاری و اخلاقی در بین مردم شهرم صورت بگیره.

                                                                                                 سروده ی  ساحل

تنهایی و ...............تنهایی...